ΑΙΜΑ, ΤΙΜΗ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Πάντα όταν άκουγα αυτό το σύνθημα ανατρίχιαζα, όχι γιατί ήταν απλή μετάφραση συγκεκριμένου συνθήματος των SS, ούτε καν γιατί το αίμα ήταν για μένα κάτι τρομακτικό. Μετά από 11 αποστολές σε εμπόλεμες ζώνες, το αίμα γίνεται μέρος της ζωής σου, συνηθίζεις να το βλέπεις, να αναγνωρίζεις την ιδιαίτερη μυρωδιά του, δεν σου κάνει αίσθηση καν όταν το βλέπεις πάνω στα ρούχα σου, πολλές φορές συνεχίζεις να κάνεις αυτό που πρέπει, ακόμα και όταν προσπερνάς πτώματα ανθρώπων, αραδιασμένα στο πάτωμα. Δεν ήταν καν η λέξη τιμή. Για μένα η τιμή, είναι συνδεδεμένη με το dna των Ελλήνων. Τιμή είχαν οι Έλληνες πολύ πριν τη Χρυσή Αυγή και θα συνεχίζουν να έχουν και πολλούς αιώνες μετά την εξάλειψη της. Δεν είναι ούτε και για το όνομα της Χρυσής Αυγής, αμελητέα ποσότητα στο πολιτικό σκηνικό. Λίγο να φτιάξει η οικονομία, λίγο να αυξηθούν οι θέσεις οι εργασίας, να τελειώσουμε με τη λαθρομετανάστευση και να εδραιωθεί η ευνομία και η ευταξία στη χώρα καταπολεμώντας τη λαίλαπα της αριστεράς, θα σημάνει την αρχή του τέλους για το νεοναζιστικό καρκίνωμα.

Αυτό που πραγματικά με ενοχλούσε πάντα, ήταν για ποιο αίμα μιλούσαν τα ρομποτάκια που φώναξαν ξανά και ξανά το ίδιο σύνθημα. ΑΙΜΑ – ΤΙΜΗ -  ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΑΙΜΑ – ΤΙΜΗ -  ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Αν τους ρωτήσεις δεν ξέρουν να σου απαντήσουν. Αυτό που ποτέ δεν φανταζόντουσαν, είναι ότι τελικά το αίμα αυτό, θα ήταν το δικό τους. Κοντά δύο χρόνια τώρα, η υπερφίαλη ηγεσία της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, φανατίζει κυρίως ανήλικα και πολύ νεαρά άτομα και τα αιχμαλωτίζει μέσα στη παράνοια της απομόνωσης. «Μόνοι, εναντίων όλων» το βασικό μότο τους. Πρώτα έχυσαν το αίμα των μεταναστών, μετά των πατριωτών που δε συμφωνούσαν μαζί τους, μετά των πολιτικών αντιπάλων τους και τέλος το δικό τους. Ναι μην απατάστε,  αυτοί οι ίδιοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Φουντούλη και του Καπελώνη. Αυτοί οι ίδιοι όπλισαν το χέρι των εκτελεστών με την επαρμένη συμπεριφορά τους και την αλόγιστη ροπή τους προς τη βία. Μόνο που τα θύματα δεν ήταν από την ηγεσία, δηλαδή από αυτούς που το προκάλεσαν, αλλά από αυτούς που τους ακολουθούσαν, με γνώμονα τα νιάτα τους και την επίπλαστη πίστη τους ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, είναι πατριωτικό κόμμα.

Το διαδίκτυο έχει γεμίσει από «αγωνιστικά» μηνύματα, ελαφρόμυαλων, δήθεν «συναγωνιστών» τους, που παρουσιάζουν τη σφαγή των αθώων, ως θυσία για τη πατρίδα. Τι ωφέλησε την Ελλάδα, το αίμα δύο παιδιών που πέθαναν για να «υπερασπιστούν» τους τοίχους των γραφείων της Χρυσής Αυγής; Τι θα γινόταν δηλαδή, αν κάποιοι έσπαζαν τα περιβόητα γραφεία; Τα τούβλα ξαναμπαίνουν στη θέση τους, το αίμα και η πνοή δεν ξαναγυρίζουν στα διάτρητα κορμιά των παιδιών, που ήδη βρίσκονται κάτω από το χώμα, με μόνη προίκα το σπαραγμό των δικών τους. Πόσο ελαφρύ να είναι το χώμα που πέφτει πάνω από τα άψυχα σώματα τους, εγκλωβίζοντας τα για πάντα στα σπλάχνα της γης; Τι προσέφερε στη πατρίδα το αίμα που έτρεξε; Τίποτα. Τι άλλαξε για την Ελλάδα από την 1^η Νοεμβρίου; Τίποτα. Μόνο για λίγο το πρόγραμμα στα κανάλια και τα δελτία ειδήσεων, που βρήκαν καινούργιους νεκρούς για να σκυλεύουν. Πόσο μυαλό χρειάζεται για να καταλάβουν, αυτό το τόσο απλό. Τόσο, όσο αυτό που τους έχουν πάρει με τη διαρκή πλύση εγκεφάλου που τους κάνουν.

Γράφουν όλοι ότι λυπούνται, ότι συμπάσχουν. Δεν είναι όμως αυτοί που άφησαν τα όνειρα τους στο παγωμένο πεζοδρόμιο του Ηρακλείου, δεν είναι αυτοί που ένοιωσαν να διαπερνάει το κορμί τους το μολύβι, δεν είναι αυτοί που σκέφτηκαν ότι δεν θα ξαναδούν τη μάνα τους, τη κοπέλα τους, το σπίτι τους, δεν θα ξαναγκαλιάσουν τους δικούς τους, δεν θα ξαναμυρίσουν το άρωμα της άνοιξης, δεν θα ξαναζεστάνουν το πρόσωπο τους στον ήλιο. Δεν είναι αυτοί….. Αυτές τις άδειες αγκαλιές, τα άδεια κρεβάτια, τις άδειες καρδιές, τα άδεια ρούχα, δεν μπορούν να τα γεμίσουν οι «δήθεν» ήρωες της Χρυσής Αυγής. Αυτά μπορούσαν να τα γεμίσουν μόνο ο Γιώργος και ο Μάνος ΤΟΥΣ. Γιατί είναι ΤΟΥΣ και δεν ήταν ποτέ ΜΑΣ και δεν θα γίνουν ποτέ. Όχι γιατί εμείς δεν θέλουμε αλλά γιατί οι οικογένειες τους, αποφάσισαν να τους κρατήσουν μόνο δικούς τους γιατί θεωρούν ότι η Χρυσή Αυγή άρπαξε τα παιδιά τους με δόλιο τρόπο από τις αγκαλιές τους, τους αφαίρεσε τη πνοή και τους πέταξε άδεια κουφάρια για να γίνουν ήρωες, αλήθεια ποιανού; Η Χρυσή Αυγή απέκτησε τους ήρωες της. Λες και τους ρώτησε κανείς αν ήθελαν να δώσουν το αίμα τους για να καρπωθεί ο Μιχαλολιάκος και ο συρφετός του τα όποια οφέλη.

Ήρωας είναι αυτός που δίνει το αίμα του για την πατρίδα και συνειδητά πηγαίνει στο θάνατο ή τουλάχιστον γνωρίζει ότι μπορεί και να πεθάνει για κάτι ανώτερο και ιερό, όπως η προάσπιση της. Η Ελλάδα δεν έχει πόλεμο και αυτά τα παιδιά δεν συμμετείχαν σε κάποια επιχείρηση μείζονος σημασίας για την πατρίδα. Αυτά τα παιδιά χάθηκαν μέσα στο παραλογισμό του κάθε Κασιδιάρη να τα θεωρεί, στρατιωτάκια της Χρυσής Αυγής. Πιόνια που τα χρησιμοποιούν για το συμφέρον τους και για να κερδίζουν ψηφαλάκια. Το αίμα του Φουντούλη και του Καπελώνη, είναι σαν το νερό που τρέχει, από μία σπασμένη σωλήνα. Τους μόνους που ζημιώνει, είναι αυτούς που πρέπει να το πληρώσουν και αυτοί είναι οι οικογένειες τους. Δεν ωφελεί απολύτως κανένα και όσο υπάρχουν σωλήνες για να τρέχουν νερό, αυτό που χύθηκε, όχι απλά θα ξεχαστεί, αλλά θα έχει χυθεί και άδικα. Δεν είναι ήρωες, είναι απλά δύο νέα παιδιά που μπορούσαν να κάνουν πολλά και δεν έκαναν τίποτα. Όσο για αυτούς που τσιρίζουν παράφωνα, ότι δεν τους σταματούν ούτε οι σφαίρες, ούτε το αίμα που τρέχει, έχω απλά να τους πω ότι είναι, μέχρι οι σφαίρες να λαβώσουν το δικό τους κορμί και μέχρι το δικό τους αίμα να τρέξει όπως το νερό στους υπονόμους. Αναίτιοι θάνατοι για ασήμαντους λόγους.

Αν όλοι εσείς που φωνάζετε ΑΙΜΑ – ΤΙΜΗ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, είχατε δει το ξεραμένο αίμα πάνω στο διάτρητο άψυχο κορμί αυτών των παιδιών, είναι σίγουρο ότι θα το σκεφτόσασταν δυο φορές, πριν το ξαναφωνάξετε.  Είναι βέβαιο ότι τόσο οι εφιάλτες, όσο και οι ενοχές σας, θα ήταν τόσο δυνατές, που θα σάρωναν τη ψυχή και τη λογική σας. Είναι καιρός πλέον, αυτοί που «στρατολόγησαν» και γέμισαν το κεφάλι αυτών των παιδιών με χιλιάδες ανοησίες να καταλάβουν ότι η βία είναι ο καλύτερος σύμβουλος του χάους. Είναι καιρός πλέον να καταλάβουν, ότι αυτοί είναι στη πραγματικότητα οι ένοχοι, που πήραν το Μάνο και το Γιώργο, από τους ανθρώπους που τους νοιάζονταν και τους αγαπούσαν.

Υ.Γ Ο Αλέξανδρος παλεύει ακόμα για τη ζωή του. Εύχομαι να του τη χαρίσει ο Θεός και να βγει πιο δυνατός από αυτή τη περιπέτεια. Εύχομαι να γίνει ο ήρωας του δίχρονου παιδιού του. Εύχομαι να παραμείνει το φως των ματιών της μάνας του. Εύχομαι να έχει η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, έναν «ήρωα» λιγότερο και να κερδίσουμε όλοι εμείς, ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. 

Η Μυρτώ της Πάρου

Αν κάποιος ήθελε να παρουσιάσει μία εικόνα με γλαφυρότητα, αλλά λίγα λόγια θα έλεγε συνοπτικά. Ένα δεκαεξάχρονο κοριτσάκι, που κάνει διακοπές σε ένα Ελληνικό νησί με την οικογένεια του και αποφασίζει να κάνει μία βόλτα στη θάλασσα ακούγοντας μουσική από το κινητό του. Ένας Πακιστανός, που σέρνει μαζί του όλα τα κατάλοιπα και τα κόμπλεξ της καταγωγής και της θρησκείας του και ενώ ήδη έχει τακτοποιήσει την επιστροφή του στη χώρα του, αποφασίζει πως η κοπελίτσα δεν δικαιούται να κυκλοφορεί ελεύθερη και αποφασίζει να τη κλέψει, να τη βιάσει και να την κατακρεουργήσει πολτοποιώντας το κεφάλι της, με μία πέτρα για να μη μιλήσει και τον αναγνωρίσει. Μετά με πλήρη διαύγεια, μαζεύει τα πράγματα του και παίρνει το πλοίο για την Αθήνα, προκειμένου να αναχωρήσει για τη χώρα του. Συλλαμβάνεται και με απόλυτη ψυχραιμία, δηλώνει ανήλικος, αφού έχει ενημερωθεί από την αριστερή δικηγόρο του (γυναίκα να σου πετύχει) για τα δικαιώματα του, προσπαθώντας να καρπωθεί τα ευεργετήματα του νόμου. Οδηγείται στις φυλακές, με πλήρη κάλυψη του προσώπου και του ονόματος του. Στο μεταξύ, η ανήλικη δίνει μάχη για τη ζωή της χωρίς σημάδια για να επανέλθει σε μία φυσιολογική κατάσταση. Η ζωή του παιδιού και της οικογένειας, καταστρέφεται μέσα σε λίγα λεπτά. Ο Πακιστανός προστατεύεται ακόμα και μέσα στις φυλακές. Όταν δε, μεταφέρεται στη Σύρο για να δικαστεί, μετά από ενάμιση χρόνο, βρίσκει συμπαραστάτες και υποστηρικτές των δικαιωμάτων του, με τη μορφή διαδήλωσης έξω από τα δικαστήρια. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνιστώσες του έχουν κάνει και πάλι το θαύμα τους.

Δείτε λίγο την εικόνα, από τη μία ένα κοριτσάκι ξαπλωμένο σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου βιασμένο και κατακρεουργημένο. Με το κεφάλι του λιωμένο από τα χτυπήματα και το κορμάκι του ματωμένο παντού. Σωληνάκια και μηχανήματα σε όλα τα σημεία του σώματος του, το βοηθούν να ζήσει γιατί χωρίς αυτά είναι νεκρό. Δύο γονείς, οι οποίοι σπαράζουν και έχουν τελειώσει τη ζωή τους, σε εκείνα τα βράχια που βρέθηκε πεταμένο το παιδί τους. Το "έγκλημα" του παιδιού ήταν ότι έκανε βόλτα στη θάλασσα και ήταν κορίτσι. Το "έγκλημα" των γονιών, ότι άφησαν το κορίτσι τους να κάνει μία βόλτα σε μία παραλία της πατρίδας της. Από την άλλη έχουμε το Πακιστανό, υγιή και κραταιό. Προστατευμένο και συγχρόνως στηριζόμενο από τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ, που διαδηλώνουν για το δικαίωμα του να εισβάλλει παράνομα σε μία χώρα, το δικαίωμα του, να εκμεταλλεύεται τη δημοκρατία και την ηλιθιότητα των Ελλήνων, το δικαίωμα του να βιάζει, να κακοποιεί και να κατακρεουργεί ένα ανθρώπινο πλάσμα, μέσα στην ίδια του τη χώρα, το δικαίωμα του να μας περνάει όλους για ηλίθιους και να εφαρμόζει τα «ήθη και τα έθιμα» της πατρίδας του, που θέλουν τις γυναίκες χειρότερες και από ζώα, το δικαίωμα του να μας πετάει κατάμουτρα τη περιφρόνηση του για το πολιτισμό και τις ελευθερίες μας, το δικαίωμα του να είναι βιαστής, παρ’ ολίγο δολοφόνος και το κυριότερο όλων, το δικαίωμα του να χρησιμοποιεί τους νόμους υπέρ του.

Όποιος από το ΣΥΡΙΖΑ, δεν κατανοεί ότι όλο αυτό είναι το λιγότερο παράλογο και προκλητικό, χρειάζεται χαρτί ψυχιάτρου. Έτσι όπως πάμε, η Χρυσή Αυγή θα φαντάζει κολεγιόπαιδο μπροστά τους και το βασικότερο θα βρεθούν κάποιοι τρελοί για να αντιγράψουν τις μεθόδους τις αριστερής τρομοκρατίας και τότε να δω, που θα βρεθούν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και πολιτεία, απέναντι στις αλυσιδωτές πράξεις βίας, με θύματα ενόχους και αθώους. Εδώ κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου για μία κοινωνία, που έχει φτάσει στα όρια της ανεξέλεγκτης οργής, απέναντι στην ανεξέλεγκτη βία που ασκούν οι λαθρομετανάστες με ειδεχθή εγκλήματα, που στη χώρα τους δεν αποτελούν καν παραπτώματα και το χειρότερο έχουν την απόλυτη κάλυψη της αριστεράς που φροντίζει να υποδαυλίζει αυτές τις συμπεριφορές. Θα φτάσουμε να μη μιλάμε για μεμονωμένες περιπτώσεις μαχαιρωμάτων αλλά για πραγματικές πράξεις αντεκδίκησης και οργανωμένες αυτοδικίες, που όσο θα τιμωρούνται μόνο αυτοί που τις διαπράττουν και όχι οι λαθρομετανάστες ή οι ηθικοί αυτουργοί που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τόσο θα εξαπλώνεται το μίσος και τόσο περισσότερο θα διεγείρεται το δημόσιο αίσθημα. Και μόνο η εικόνα του υγιούς και καλοζωισμένου Πακιστανού με τους δεκάδες υποστηρικτές από πίσω του, αρκεί για να γίνει η σπίθα που θα μας κάψει όλους, ως κοινωνία.

Η Μυρτώ της Πάρου, δεν θα γίνει ποτέ όνομα σε ένα δρόμο, ούτε καν σύνθημα στα στόματα και τα πανό των ακροαριστερών. Έχει δύο μειονεκτήματα. Είναι Ελληνίδα και ο βιαστής και παρ’ ολίγο δολοφόνος της είναι λαθροαλλοδαπός. Οι γονείς της, δεν θα δώσουν ποτέ συνέντευξη στη τηλεόραση και δεν θα πάρουν ποτέ σβάρνα τα κανάλια γιατί ο πόνος ο δικός τους, δεν είναι αριστερός. Η κόρη τους ήταν μία απλή Ελληνίδα και όχι μία αριστερή ακτιβίστρια που παρακινούσε τον κόσμο σε βίαιες πράξεις. Το δράμα της, θα μείνει νωπό μόνο στις μνήμες των δικών της ανθρώπων γιατί η πολιτεία, δεν ξεκίνησε κανένα ανθρωποκυνηγητό για να πιάσει, εκτός από το δράστη και τους ηθικούς αυτουργούς, που προσωποποιούνται, σε όλους αυτούς που εχθές διαδήλωναν για τα ανίερα δικαιώματα του. Κανένας πολιτικός δεν την επισκέφτηκε στο νοσοκομείο και κανένας δεν έκανε δηλώσεις, ούτε οργάνωσε διαδηλώσεις για τα δικά της δικαιώματα. Αλήθεια, αποτελεί δικαίωμα το να θέλεις να κυκλοφορείς στη πατρίδα σου, ελεύθερα όπου θέλεις και όποια ώρα θέλεις, χωρίς να κινδυνεύεις να δολοφονηθείς ή βιαστείς από ένα λαθρομετανάστη που η ζωή στη χώρα τους είναι τόσο ευτελής, ώστε να μη θεωρεί και τη δική σου ζωή άξια σεβασμού; Κατά το ΣΥΡΙΖΑ και τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δικαιώματα έχουν μόνο οι λαθρομετανάστες και κοινωνική οργή δικαιούνται να έχουν μόνο οι αριστεροί.

Μετά αναρωτιόμαστε γιατί μετά από μία δολοφονία, τόσες φυλακίσεις και τόσα εγκλήματα που έχουν διαπράξει πρωτοκλασάτα στελέχη της Χρυσής Αυγής, εξακολουθούν τα ποσοστά της να είναι ανεβασμένα. Αν είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβετε να σας το εξηγήσω. ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΒΑΡΕΘΗΚΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΛΕΒΟΥΝ, ΝΑ ΤΟΝ ΞΥΛΟΚΟΠΟΥΝ, ΝΑ ΤΟΝ ΒΙΑΖΟΥΝ, ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ, ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΠΛΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ POLITICALLY CORRECT ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΓΛΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΘΙΚΟΥΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ο κόσμος ζητάει «αίμα» γιατί δεν ικανοποιείται το δημόσιο αίσθημα για δικαιοσύνη και τιμωρία. Όσο όλοι αυτοί θα είναι ελεύθεροι, να προστατεύουν τους λαθρομετανάστες εγκληματίες, τόσο θα φουντώνει η συσπείρωση προς τη Χρυσή Αυγή. Είτε σας αρέσει, είτε όχι, η Χρυσή Αυγή αποτελεί τον εγκληματικό αντίποδα, του εγκληματικού ΣΥΡΙΖΑ και του εγκληματικού ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Είτε σας αρέσει, είτε όχι ο κόσμος πλέον εξοργίζεται απλά και μόνο με την εικόνα των λαθροαλλοδαπών που κυκλοφορούν ανενόχλητοι, αλλά πολύ περισσότερο εξοργίζεται με την εικόνα των ακροαριστερών, που τους σιγοντάρουν και φροντίζουν πάντα να κάνουν αισθητή την παρουσία τους για να προκαλούν και να δημιουργούν εκρήξεις βίας. 

Υ.Γ Ι Ποτέ κάποιος ανώνυμος δεν καταχωρείται στη μνήμη των ανθρώπων γι αυτό όταν θα σκέφτεστε τη Μυρτώ της Πάρου, να θυμάστε ότι ο Πακιστανός εγκληματίας λέγεται Αχμέτ Βακάς. Αν χρειαστεί να το επαναλάβετε για να το θυμάστε να το κάνετε. Το ανθρωπόμορφο τέρας λέγεται Αχμέτ Βακάς. Αν πρέπει να κάνετε συνειρμούς για να μη το ξεχάσετε, σκεφτείτε ότι ο Αχμέτ Βακάς μπορούσε να είναι ο βιαστής και της δικής σας κόρης. Αν σας προκαλεί αποστροφή αυτή η σκέψη, φέρτε στο μυαλό σας ότι ο Αχμέτ Βακάς μπορούσε να πολτοποιήσει το κεφάλι και του δικού σας παιδιού. Κάθε φορά που θα ακούτε για κλοπή ενός κινητού να θυμάστε ότι ο Αχμέτ Βακάς, για να αποκτήσει το κινητό της Μυρτούς, τη βίασε και την κατακρεούργησε, τη χτυπούσε με μία πέτρα πέντε κιλών μέχρι να της λιώσει το κεφάλι. Εν ανάγκη σταθείτε στον καθρέπτη και επαναλάβετε Αχμέτ Βακάς ο εγκληματίας, Αχμέτ Βακάς ο βιαστής, Αχμέτ Βακάς ο επίδοξος δολοφόνος, Αχμέτ Βακάς ο μακελάρης, Αχμέτ Βακάς ο "χασάπης" της Πάρου, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς, Αχμέτ Βακάς. Βλέπετε το όνομα του δεν θα το ακούσετε από κανένα κανάλι, αλλά εσείς πρέπει να το ξέρετε. 

Υ.Γ ΙΙ Αναζητώντας πληροφορίες για τον Waqas Ahmed (Αχμέτ Βακάς) φτάσαμε σε ένα τουρκοσκοπιανό φόρουμ που ενισχύει την φιλία ανάμεσα στις δήθεν "εθνοτικές" μειονότητες των ψευδεπίγραφων "Μακεδόνων" και των "Τούρκων" που ζουν στην Ελλάδα, όπως τους αποκαλεί το site http://turkeymacedonia.wordpress.com/2010/03/10/immigrants-in-greece/. Στη βινιέτα παρουσιάζονται οι χάρτες της Τουρκίας και της ψευδεπίγραφης "Μακεδονίας", των Σκοπίων δηλαδή. "Turkey & Macedonia,Turkish and Macedonian friendship" αναγράφεται στο λογότυπο. Στην ιστοσελίδα παρουσιάζεται θέμα για τη λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα. Και ποιο «καλόπαιδο» φιλοξενείται σε συνέντευξη για τους μετανάστες που έρχονται στην Ελλάδα από τους Τούρκους δουλέμπορους; Ο κύριος Waqas Ahmed. Είναι ο ίδιος. Ο Αχμέτ Βακάς. Από το χωριό Gujrat του Πακιστάν. Η συνέντευξη είναι μια τυπική ιστορία ενός "βασανισμένου μετανάστη", κυνηγημένου από το αστυνομικό σύστημα μιας χώρας που το 50% των κατοίκων της, όπως λέει, είναι ρατσιστές. Αλήθεια γνωρίζει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για τη συνέντευξη του «δράκου» της Πάρου στο ανθελληνικό site;

Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι

Τις τελευταίες ημέρες και αμέσως μετά τη δολοφονία Φύσσα, η αριστερά πανηγυρίζει με ένα σαδιστικό και χαιρέκακο χαμόγελο γιατί πιστεύει ότι έχει εκδικηθεί και αποτελειώσει, ένα από τους μόνιμους και διαχρονικούς εχθρούς της, που είναι η αστυνομία. Περισσότερο είναι ικανοποιημένη γιατί για άλλη μία φορά η δεξιά, είναι αυτή που έβγαλε το φίδι από την τρύπα, τιμωρώντας αυστηρότατα και χωρίς έλεος τους αστυνομικούς που παρανόμησαν, ευνοώντας τη Χρυσή Αυγή, διαρρηγνύοντας με αυτό τον τρόπο τους δεσμούς με τους προασπιστές της νομιμότητας και εκθέτοντας τους για άλλη μία φορά, στις δεικτικές παρατηρήσεις και σχόλια των πολιτών, που έτσι και αλλιώς δεν τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση. Η αστυνομία, είναι και πάλι εκτεθειμένη, απογυμνωμένη και βορά στα νύχια των επιτήδειων που προσδοκούν πολλαπλά οφέλη από την αποδυνάμωση της. Εν κατακλείδι, η αριστερά προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το σοβαρό πλήγμα που έχει δεχτεί η αστυνομία, το χρησιμοποιεί στα υπέρ της και παράλληλα επιβουλεύεται τη δύναμη της έννομης βίας αλλά και τις ψήφους των αστυνομικών.

Αν έχετε ξεκινήσει να μειδιάτε, είναι λάθος γιατί πολύ απλά δεν γνωρίζετε επαρκώς την πολλαπλή προπαγάνδα που μπορεί να ασκήσει η αριστερά, έχοντας και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Υπό αυτό το πρίσμα, χαίρονται μεν γιατί η αστυνομία έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα στους πολίτες γιατί αυτό ικανοποιεί τα ταπεινά ένστικτα των οπαδών τους, θεωρούν ότι έχουν κατορθώσει να την «αφοπλίσουν» απέναντι στην καταπολέμηση, της βίας που ασκούν οι προστατευόμενοι τους κουκουλοφόροι, αλλά και οι συνδικαλιστές της και το κυριότερο, έχουν αποδεκατιστεί οι θύλακες, που προσέφεραν βοήθεια στο αντίπαλο δέος τους, που ήταν η Χρυσή Αυγή. Ευελπιστούν όμως, ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν το θυμικό των αστυνομικών και την ανάγκη τους, για μία κάλυψη από κάποιον δυνατό, εξού και οι συχνές επισκέψεις του Αλέξη Τσίπρα στους συνδικαλιστές της αστυνομίας και η επιφανειακή στήριξη που δίνει, στα αιτήματα τους. Παράλληλα, υπάρχουν και οι σιωπηλές υποσχέσεις, που αναδεικνύονται από το γεγονός, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντα κατάφερνε να καλύπτει με αποτελεσματικότητα τις παρανομίες των υποστηρικτών του, τουλάχιστον μέχρι το πρόσφατο παρελθόν.

Μέχρι εδώ έχουμε διαπιστώσεις, μόνο που κανένας δεν έχει ερευνήσει τα αίτια και τους λόγους,  που ένας αστυνομικός διακινδυνεύει τη δουλειά, τη φήμη και παρανομεί εν γνώσει του, προκειμένου να βοηθήσει ένα κόμμα, να επιβάλλει την «τάξη». Μία αμφιλεγόμενη «τάξη» μεν, αλλά και επιδιωκόμενη από τον Έλληνα πολίτη που είναι τελευταίος στις προτιμήσεις των πολιτικών, για κάλυψη των αναγκών και των προσδοκιών του. Από την άλλη, τα όργανα που μπορούν να επιβάλλουν αυτή την τάξη, είναι μονίμως διωκόμενα και παροπλισμένα από τις εντολές πολιτικών ηγεσιών, αλωμένων από την προπαγάνδα της αριστεράς και τις ενοχικές συνειδήσεις τις δεξιάς. Ο ψευτο-προοδευτισμός και η «ανατροπή» της δημοκρατίας από την οχλοκρατία και την ασυδοσία, έδωσαν τη δύναμη στη Χρυσή Αυγή, να επιβληθεί ως η μόνη λύση για την εξισορρόπηση δυνάμεων, που μέχρι πρότινος καταπίεζαν τους πολίτες. Εν κατακλείδι ένας αστυνομικός που διακινδυνεύει τη ζωή του καθημερινά, είναι απροστάτευτος από τις επιθέσεις των εγκληματιών, κακοποιείται ψυχολογικά και λεκτικά από μεγάλη μερίδα πολιτών, καταρρακώνεται η περηφάνια του, είναι εξαρτώμενος από κάθε πολιτική ηγεσία που τον καταπιέζει, αγοράζει μόνος τους τον εξοπλισμό του από τον πενιχρό μισθό του, είναι εύκολη λεία στα χέρια του οποιουδήποτε κόμματος του δίνει αξία, τον υπολογίζει και παράλληλα του επαναφέρει έστω και πλασματικά τη δύναμη που θα έπρεπε να έχει.

Από τα πολύ σοβαρά επεισόδια μετά την πολιτική κηδεία του Δ. Χριστούλα. 

Πολίτες επιτέθηκαν σε αστυνομικό που βρισκόταν στο δρόμο, του έβγαλαν τη στολή και τον χτύπησαν

Όποιος από εσάς πιστεύει, ότι όλα αυτά είναι απλά δικαιολογίες, ας αναλογιστεί τη συμπεριφορά του, απέναντι στους «μπάτσους –γουρούνια-δολοφόνους», που πληρώνονται τα ελάχιστα για να χρησιμοποιούν τη ζωή τους ως προμετωπίδα και αντάλλαγμα για τη δική μας ζωή, περιουσία και υπόληψη. Η πλειοψηφία τους βρίζει αλλά παράλληλα, απαιτεί να είναι παρόντες όταν τους χρειάζεται, χωρίς ένα ευχαριστώ, χωρίς καμία ευγνωμοσύνη. Όταν πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες κακοποιών, είναι απλά όργανα, που πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους και χάνουν αυτόματα την ανθρώπινη υπόσταση τους. Όταν αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά όσους καίνε, σπάνε και λεηλατούν τις περιουσίες του κόσμου, είναι φασίστες και το μακρύ χέρι του κράτους. Όταν κοιτάνε αμέτοχοι, είναι δειλοί και τεμπέληδες. Αυτοί δεν έχουν μάνες, γυναίκες, παιδιά και συγγενείς, που πονάνε. Δεν αξίζουν καμία τιμή και καμία αναγνώριση. Αντιμετωπίζονται ως στίγματα της κοινωνίας και όχι ως προασπιστές της. Τα αριστερά κόμματα δικαιολογούν και καλύπτουν τους οπαδούς τους όταν επιτίθενται στους αστυνομικούς με μολότοφ, ρόπαλα και στειλιάρια. Είναι θεμιτό να δείρεις, να κακοποιήσεις και να κάψεις ένα μπάτσο, αλλά όταν ασκηθεί έννομη βία πάνω στον πολίτη, τότε ο αστυνομικός γίνεται αυτόματα αποδιοπομπαίος τράγος και ερίφιο προς σφαγή για τέρψη του όχλου.

Πρόσφατο παράδειγμα είναι οι δηλώσεις της μητέρας, των φίλων και συγγενών, του Παύλου Φύσσα. Ποιος δεν θυμάται, την προσπάθεια απόδοσης του φόνου, στη δήθεν αναλγησία των αστυνομικών ή την προσφώνηση τους ως αναξιόπιστους μπάτσους, που δεν θα έπρεπε οι μάρτυρες να τους παραδίδουν στοιχεία και οπτικοακουστικό υλικό. Μήπως να ξεχάσουμε, ότι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ως εμπνευστής και αρχηγός ομάδας βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελούνταν από τους  Μαρία Μπόλαρη, Πέτρο Τατσόπουλο, Ειρήνη Αγαθοπούλου, Απόστολο Αλεξόπουλο, Βαγγέλη Διαμαντόπουλο, Κατερίνα Ιγγλέζη, Δημήτρη Τσουκαλά και Χρήστο Μαντά, έκαναν περιπολία, στις οδούς Ακαδημίας και Σόλωνος στην Αθήνα, για να ελέγξουν τους άντρες της ασφάλειας που είχανε υπηρεσία, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, το Νοέμβριο του 2012, φωτογραφίζοντας αστυνομικούς. Το όλο εγχείρημα, με περισσή περηφάνια, ανέβασαν στο κομματικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, την ιστοσελίδα left.gr, εκεί λίγες μέρες πριν, δίνονταν οδηγίες σε παρακρατικούς, με την αστεία δικαιολογία, της αντίποινας για τις φωτογραφίες κουκουλοφόρων, που δημοσιεύει η ΕΛ.ΑΣ. μετά τα διάφορα έκτροπα! Δηλαδή οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, υποκαθιστούν αστυνομία, εισαγγελέα, ίσως και εκτελεστικό απόσπασμα σε λίγο, ως άλλοι Judge Dredd. Η είδηση φυσικά πέρασε στα ψιλά και ασχολίαστη.

Πως λοιπόν, περιμέναμε από τους αστυνομικούς, να μη πιστέψουν τη ψευδαίσθηση, που τους πρόσφερε απλόχερα η Χρυσή Αυγή; Είναι σαφές και προφανές, ότι τους εκμεταλλεύτηκε και κάποιους τους έκανε υποχείρια, τους εξέθεσε και τους ώθησε να διαπράξουν εγκλήματα παράταιρα με τον όρκο τους και το δημόσιο καλό. Από την άλλη όμως, χρόνια τώρα πολιτεία και πολίτες τους έχουν κάνει θιασώτες μίας σαθρής πραγματικότητας, στην οποία τους απαγορεύουν ή τους επιτρέπουν να συμμετέχουν και μετά τους πετροβολούν. Στην τελική οι πράξεις διώκονται και όχι οι ιδέες. Είναι σαφές, ότι πρέπει να τιμωρηθούν, όσοι χρησιμοποίησαν την αστυνομία ως μέσο για να προσφέρουν πληροφορίες και υπηρεσίες, που διευκόλυναν την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής. Ακόμα καλύτερο όμως, θα ήταν, αυτές οι τιμωρίες να συνοδευτούν από μέτρα και νόμους, που θα θεραπεύσουν τις αιτίες και όχι απλά τα αποτελέσματα γιατί στο γονατισμένο και διαπομπευμένο, θα βρεθεί σύντομα άλλος «παραστάτης» ή «προστάτης», ίσως πιο έξυπνος ή πιο καπάτσος και τότε θα είναι πολύ αργά για να κάνουμε απλή «επίδεση των τραυμάτων». Είναι άδικο να διαπομπεύεται ένα ολόκληρο σώμα, μόνο και μόνο γιατί εμείς ήμασταν αδύναμοι να το προστατεύσουμε.

Χρήσιμο θα ήταν να αφυπνιστούμε και να καταλάβουμε, ότι κάποιες ενέργειες είναι επιβεβλημένες, όσο και αν ουρλιάζουν κάποιοι για το αντίθετο. Προφανώς και αυτοί που αντιδρούν έχουν πολλά να χάσουν, άλλωστε το πιο αρχαίο δόγμα της εγκληματολογίας λέει ότι, «για να βρεις ποιος έκανε το έγκλημα, ψάξε να δεις ποιος ωφελείται από αυτό». Με γνώμονα την προστασία των ένστολων ως οντότητες, αλλά και την αστυνομία στο σύνολο, θα ήταν χρήσιμο να προβούμε σε κάποιες προτάσεις που κατά την άποψη μας θα είναι χρήσιμες, ώστε ποτέ κανείς στο μέλλον να μην είναι εύκολο να προσηλυτιστεί, στην εφαρμογή πράξεων και μεθόδων που εκθέτουν τα σώματα ασφαλείας στο σύνολο τους, αλλά και την αδυναμία της εκάστοτε αρχής να προστατεύσει και να κρατήσει μακριά τους ένστολους, από πράξεις ανομίας που γίνονται από απόγνωση. Θεωρούμε ότι όσα ακολουθούν είναι απαραίτητα για να κλείσουν οι κακοφορμισμένες χρόνιες πληγές της Ελληνικής Αστυνομίας.

Επαναφορά της λειτουργίας των καμερών στους δρόμους των πόλεων, μέσα σε ειδικά κιβώτια που να μην καίγονται και να καθιστούν αδύνατη τη φθορά τους. Αύξηση του αριθμού τους και πλήρη ψηφιακή καταγραφή 24 ώρες το 24ωρο.

Επαναφορά των μισθών και των επιδομάτων

Ύπαρξη πρόβλεψης για κτιριακά συγκροτήματα και εστίες, που θα δίνουν στέγη στους ένστολους και τις οικογένειες τους, ώστε να μην υπάρχει δικαιολογία για αποφυγή των μεταθέσεων τους.

Δημιουργία λεσχών ή σύμβαση με τις λέσχες των Ενόπλων Δυνάμεων, ώστε να παρέχουν αξιοπρεπή σίτιση σε καλές τιμές.

Δωρεάν παροχή στολών και βασικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένου των όπλων και των αλεξίσφαιρων γιλέκων από την πολιτεία. Η υπογραφή σύμβασης με συγκεκριμένα εργοστάσια και η εισαγωγή μεγάλου αριθμού εξοπλισμών θα επιτύχει καλύτερες τιμές και φυσικά θα δώσει τη δυνατότητα σε όλους τους αστυνομικούς να μπορούν να χρησιμοποιήσουν και να εξασκηθούν σε πανομοιότυπα όπλα έτσι ώστε να μπορούν να κάνουν χρήση ίδιων πυρομαχικών και σε περίπτωση που χρειαστεί να χρησιμοποιήσει ο ένας το όπλο του άλλου.

Δημιουργία χώρων όπου οι αστυνομικοί και οι οικογένειες τους θα μπορούν να ψωνίζουν σε φθηνότερες τιμές, όλα τα απαραίτητα, ανάλογα με αυτά που διαθέτει ο στρατός.

Εισαγωγή στις Αστυνομικές Ακαδημίες με εξετάσεις που θα γίνονται απευθείας και όχι μέσω πανελλαδικών. Επαναφορά του Γένους ως προαπαιτούμενο προσόν για τη φοίτηση.

Αλλαγή του νόμου για τη χρήση των όπλων. Δεν νοείται αστυνομικός που να μην τολμάει να πυροβολήσει, πριν τον πυροβολήσει ο κακοποιός. Δεν νοείται να δίνει εντολή ο αστυνομικός σε πολίτη για να ακινητοποιηθεί και να μην δικαιούται να πυροβολήσει όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου. Δεν νοείται γενικά να έχει το όπλο του για άχρηστο αξεσουάρ.

Αλλαγή του νόμου περί προσφυγής στη δικαιοσύνη σε κάθε καταγγελία κατά αστυνομικού. Άμεση δημιουργία τμήματος που θα εξετάζει τις καταγγελίες των πολιτών και των αστυνομικών κατά συναδέλφων τους και θα αποφασίζει ποιες από αυτές έχουν βάσιμα στοιχεία για να προωθηθούν στη δικαιοσύνη. Δεν είναι δυνατόν η κάθε μία ή ο καθένας που θέλει να δημιουργήσει θέμα ή εντύπωση να καταγγέλλει φαντασιοπληξίες για να πλήξει την αστυνομία και αμέσως ο κάθε αστυνομικός να πηγαίνει αυτόφωτο.

Δημιουργία ταμείου αλληλοβοηθείας, όπου θα υπάρχουν τμήματα αλληλεγγύης και νομικής συμπαράστασης, προκειμένου όσοι αστυνομικοί διώκονται για κάποιο λόγο, τουλάχιστον πρωτοβάθμια, οι τραυματίες, αλλά και οι οικογένειες των πεσόντων εν ώρα καθήκοντος, να έχουν δωρεάν δικηγόρους και οικονομική βοήθεια σε όλα τα επίπεδα.  

Ειδική μέριμνα από το ταμείο εγγυοδοσίας του δημοσίου, να παρέχονται χαμηλότοκα δάνεια που να δίνονται γρήγορα και εύκολα, προκειμένου να εξυπηρετηθούν απρόοπτες οικογενειακές ανάγκες των αστυνομικών.

Θεωρούμε ότι υπό αυτό το πρίσμα και με πολύ αγάπη, απέναντι στους ανθρώπους, που διακινδυνεύουν τις ζωές τους καθημερινά προκειμένου να μπουν ασπίδα ανάμεσα σε εμάς και τους εγκληματίες, θα μπορέσουμε ως κοινωνία, αλλά και ως πολιτεία να δώσουμε πίσω την αξιοπρέπεια, που τους ανήκει. Πρέπει και είναι επιβεβλημένο, να αποκατασταθεί το όνομα της Ελληνικής αστυνομίας, μαζί με την αξιοπιστία αλλά και την πίστη των πολιτών απέναντι τους. Οι αστυνομικοί είναι παιδιά δικά μας. Το αίμα τους, έχει το ίδιο χρώμα με το δικό μας και όταν τρέχει πονάνε το ίδιο με εμάς. Έχουν οικογένειες, που δεν είναι υποδεέστερες κανενός Έλληνα πολίτη και πρέπει να μπορούν να υπολογίζουν στη προστασία της πολιτείας, εφόσον γενιές και γενιές Ελλήνων, μεγάλωσαν σαθρά νομίζοντας ότι οι αστυνομικοί είναι τα κλωτσοσκούφια τους. 

Οι αριστεροί δολοφονημένοι, «ήρωες»

Κατέβηκε χθες βράδυ από τον τοίχο, μου πέταξε στα μούτρα τον μπερέ, μου μίλησε σκληρά, μου είπε: "Ρε έχω πεθάνει, είμαι καλά, άλλη αφίσα βρείτε κι άλλο μύθο"

Δεν είχε κλείσει μάτι τελευταία, του είπαν πως τον είδαν στην σχολή, στο μποξεράκι κάποιου φοιτητή, σ’ ένα φλιτζάνι, σ’ ένα tatoo, σε BMW με τραβεστί παρέα

Che θα πεθάνεις ξανά σ’ ένα πάρτι με φλώρους, Che θα πεθάνεις ξανά σ’ ένα δρόμο μ’ εμπόρους, Στην καρδιά μιας χαμένης γενιάς θα πεθάνεις ξανά, Che θα πεθάνεις ξανά σε μπαράκια ορθίων, Che θα πεθάνεις ξανά σε γραφεία γελοίων, Στα υπόλοιπα της αγοράς θα πεθάνεις ξανά

Κατέβηκα χθες βράδυ απ’ την ζωή μου, τους πέταξα στα μούτρα ένα γεια, ήμουν ο Che με όπλα αγκαλιά, έχουν πεθάνει, είμαι καλά, Venceremos ματώνει η φωνή μου

Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ξεκινώντας αυτό το άρθρο, θέλω να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα για να γίνει σαφές, ότι η κριτική που ασκείται, δεν έχει σκοπό να υποβαθμίσει τη δολοφονία ενός ανθρώπου, σε καμία περίπτωση. Οι πράξεις βίας γενικά, αλλά και ειδικά αυτές που γίνονται για ιδεολογικές ή πολιτικές διαφορές και πολύ περισσότερο αυτές που γίνονται ενορχηστρωμένα και προγραμματισμένα για να αφαιρεθεί μία ανθρώπινη ζωή, είναι κατακριτέες. Δεν ξέρω άλλη πιο ισχυρή λέξη, που να μπορεί να τονίσει ότι κανένα κίνητρο δεν μπορεί να είναι δίκαιο όταν λερώνεται, από το αίμα ενός ανθρώπου, ότι και να πίστευε το θύμα, ότι και να πρέσβευε ο θύτης. Καμία ιδεολογία δεν δικαιούται να πρεσβεύει την αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής και κανένας δεν μπορεί και δεν πρέπει να διώκεται για τις ιδέες του, όποιες και να είναι αυτές, όταν δεν συνεργούν και δεν προωθούν τη βία. Κανένα «αλλά» δεν χωράει στα προλεγόμενα και καμία εξαίρεση.

Η κριτική που θα ασκηθεί, αφορά κατά αποκλειστικότητα το ήθος, που πρέπει να διέπει ένα «δημόσιο» πένθος ακόμα και αν υπάρχει βίαιος θάνατος και δικαιολογημένη οργή για το θύτη ή τους ηθικούς αυτουργούς. Η αστυνομία και σε βάθος χρόνου η δικαιοσύνη, είναι υπεύθυνες για την τιμωρία των ενόχων και πρέπει να μένουν έξω από ενορχηστρωμένες κινήσεις προπαγάνδας και επηρεασμού της κοινής γνώμης, που για άλλη μία φορά παρατηρούμε στους δέκτες μας. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που έγινε και το 2008 με τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, που σε τίποτα απολύτως δεν ομοιάζει με αυτή του Παύλου Φύσσα. Το μόνο κοινό που έχουν είναι η ενορχηστρωμένη προπαγάνδα που τις συνοδεύει και φυσικά η ιδεολογία των θυμάτων. Ανάλογες βέβαια «κινήσεις» δεν έγιναν ποτέ για κάποια άλλα θύματα όπως οι Γιώργος Ανδριτσόπουλος, Παρασκευή Ζούλια, Αγγελική Παπαθανασοπούλου, Επαμεινώνδας Τσακάλης, Περικλής Ρεπάτης, Μανώλης Κοντόπουλους και Ιωάννης Νεμετζίδης. Αν δεν τους αναγνωρίζετε, δεν πειράζει…. Ο ένας ήταν "μπάτσος, γουρούνι, δολοφόνος" και οι υπόλοιποι, είναι οι νεκροί της ΜΑΡΦΙΝ και του Κ. Μαρούσης. Όπως το διαβάσατε, νεκροί, ΟΧΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΙ. Γιατί δολοφονημένοι είναι ΜΟΝΟ οι αριστεροί, αναρχικοί και πάει λέγοντας. Βλέπετε αυτοί δεν είχαν μανούλες να «κλαίγονται» στα κανάλια και ο θάνατος τους δεν αποτελεί «θέμα»  για τους δημοσιογράφους-φερέφωνα της αριστερής προπαγάνδας. Δεν υπήρξε κανένας σκηνοθέτης για να κάνει αφιερώματα γι αυτούς, καμία αδερφή να πονέσει, καμία οικογένεια να αναθεματίσει. Το μόνο που υπήρξε γι αυτούς, είναι η πραγματική αξιοπρέπεια ενός πένθους, που ανήκει σε όλους τους Έλληνες.

Η μητέρα του Παύλου Φύσσα, «συγκλόνισε» με τις δηλώσεις της, το πανελλήνιο ή μάλλον για να το θέσω καλύτερα συγκλόνισε τρεις ομάδες, που ανήκουν στο πανελλήνιο,  τη κάθε μία για τους δικούς της λόγους. Πρώτη και κύρια ομάδα που συγκλονίστηκε, είναι αυτή των αριστερών, που «ρίγησε» από ανάγκη να προβάλει για μία ακόμα φορά, τη προπαγάνδα, που φέρνει όλους τους πολέμιους της αριστεράς, να είναι εν δυνάμει δολοφόνοι των «αγγέλων» της αριστεράς ή ακόμα καλύτερα των φερόμενων ως «απολιτίκ». Παλιό το παραμύθι και τα διαθέτει όλα, πρίγκιπα, δράκο και το κυριότερο ηρωικό τέλος που κάνει άπαντες να δακρύζουν και να μέμφονται όλους όσους νομίζουν, ότι ομοιάζουν με το δράκο. Αν δεν το καταλάβατε, ο συγκεκριμένος θάνατος είναι ιδανικός για να δημιουργήσει άλλο ένα ήρωα για την αριστερά, ανάλογο με τον Αλέξη Γρηγορόπουλο.

Το μόνο ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επανάληψη του Δεκεμβρίου του 2008, ήταν ότι η δολοφονία του Φύσσα, έλαβε χώρα σε περίοδο καλοκαιρινής ραστώνης και τα «παιδιά» με τις κουκούλες που ήταν στις παραλίες της Μυκόνου, βαριόντουσαν να κάψουν την Αθήνα. Ο Παύλος Φύσσας, ως νεκρός είναι αξιοσέβαστος, καθότι οι νεκροί κατά τους αρχαίους ημών προγόνους πρέπει να λαμβάνουν μόνο τιμές. Πλην όμως όσο ήταν εν ζωή,  δεν υπήρξε φιλειρηνικός πολίτης, που δεν ασχολούνταν με την πολιτική, σε αντίθεση με αυτά που ισχυρίζεται η μητέρα του. Είχε σαφή και ξεκάθαρη πολιτική θέση και τοποθέτηση. Οι στοίχοι του, τους οποίους παραθέτουμε, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία "...Σήκωσε την αντένα γαμώ τον φασισμό σου πουτάνας γέννα ναι καλά κατάλαβες αυτό εδώ είναι για σένα. Διάλεξε θέλεις κρεμάλα ή τρεχάλα, γαμιέται κάθε είδους φασίστας μαλάκα και πάμε γι' άλλα. Γάμα τους, πάτα τους, γάμα τους, κατούρα τους τα μούτρα και γάμα τους τη φάρα τους..." Το ότι το κήρυγμα μίσους και η προτροπή σε βία, έχει μουσική υπόκρουση και οι στοίχοι ανήκουν σε δολοφονημένο, δεν το κάνει λιγότερο παράνομο ή αποδοκιμαστέο.

Σε αυτό το σημείο έρχεται και η δεύτερη ομάδα που συγκλονίστηκε από τα λεγόμενα της μητέρας του Παύλου Φύσσα και είναι οι αδαείς από πολιτικά παιγνίδια, οι μητερούλες που μπαίνουν στη θέση της και οι «υπερευαίσθητοι», σε συνδυασμό με τις αρισερόστροφες «μανούλες», στη χειραγώγηση των μαζών, αντιδρούν και αντιπαρέρχονται με δακρύβρεχτα «επιχειρήματα» , που υπογραμμίζουν, πως μια μάνα που μόλις έθαψε το παιδί της, δικαιούται να γίνεται υπερβολική, να παραλογίζεται, ακόμα και να ασχημονεί. Ότι πρέπει να κατανοούμε και να μη δίνουμε σημασία, να μη την κάνουμε αντικείμενο-σημαία κριτικής. Να μην  ασχολούμαστε, ούτε να την παίρνουμε στα σοβαρά, από σεβασμό στην τραγωδία της. Μπορούμε να ακούσουμε ακόμα και ότι η συγκυρία είναι τέτοια, που για ανθρωπιστικούς και μόνο λόγους δεν πρέπει να ασχολούμαστε με τη μητέρα του νεκρού και τις υπερβολές της. Ότι θεωρητικά είναι ένα ανθρώπινο ερείπιο, που κατά πάσα πιθανότητα έχασε κάθε λόγο ζωής και ύπαρξης και για αυτό δεν πρέπει να εξεγειρόμαστε, όταν ασχημονεί. Με δεικτική υποσημείωση, πως αν κάνει τα ίδια και του χρόνου, τότε το βλέπουμε για το πως θα αντιδράσουμε. Μέχρι τότε όμως, πρέπει να το βουλώνουμε, διαφορετικά δεν έχουμε αιδώ! Αλλού μπορούν να μας απαντήσουν πιο στοχευμένα και πιο πιασάρικα και να μας πουν, ότι υπάρχει αγωνία από τη πλευρά μας, μήπως από τα ψέματα, που πάνω στον πόνο της εκστομίζει η μητέρα Φύσσα, ωφεληθεί το αντίπαλο πολιτικό δέος. Παράλληλα, να μας αποδώσουν σπουδή για  να το προλάβουμε και να το καταδικάσουμε, πράγμα που μας κάνει αποκρουστικούς.

Καλή η ανωτέρω προπαγάνδα, μόνο που η πολλή αφέλεια, κάνει κακό. Η μητέρα Φύσσα από το πρώτο λεπτό και εν γνώσει της, πήρε «σβάρνα» τις τηλεοράσεις. Δεν έχει αφήσει κανάλι για κανάλι που να μη δώσει συνέντευξη, λέγοντας διαρκώς ψέματα. Απευθύνεται στους αστυνομικούς και τους λέει μπάτσους, απευθύνεται στους μάρτυρες και υποδεικνύει, ότι κακώς παρέδωσαν στην αστυνομία το οπτικοακουστικό υλικό που κατείχαν. Μιλάει διαρκώς με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τους πάντες και μόνο όσοι συμφωνούν ιδεολογικά μαζί της, είναι άξιοι. Επομένως, μόνη της έγινε αντικείμενο κριτικής εφόσον εξέθεσε τον εαυτό της στη διάθεση του κοινού που παρακολουθεί, το θέατρο του παραλόγου. Ποια είναι η αξιοπρέπεια; Τα ψέματα και οι ανακρίβειες; Αυτά που όταν τα ακούς μία φορά, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε δέκα τα καταπίνεις για να μη φανείς άπονος, αλλά όταν τα ακούς σε όλες τις συνεντεύξεις, σε όλους του δημοσιογράφους, σε όλα τα κανάλια κάθε μέρα επί 15 και πλέον μέρες συνειδητοποιείς ότι πρόκειται περί ενορχηστρωμένης προπαγάνδας, που συνειδητά πραγματοποιείται. Δεν είπε, το παιδί μου ήταν υπέροχο, μοναδικό καταπληκτικό και ανεπανάληπτο, αυτό θα ήταν υπερβολή και δεν θα έλεγε κανείς τίποτα. Είπε, το παιδί μου δεν είχε σχέση με την πολιτική και δίδασκε την αγάπη. Αυτά τα τελευταία είναι ΨΕΜΜΑΤΑ και είναι ειπωμένα εν γνώση της αλήθειας. Οι στοίχοι του κηρύττουν το μίσος και προτρέπουν σε βία και εγκλήματα κατά ζωής, που δεν έχουν καμία σχέση με την αγάπη και το κυριότερο, είναι πολιτικοί στοίχοι γιατί στρέφονται κατά μίας συγκεκριμένης πολιτικής άποψης. Μπορείτε να λέτε ότι θέλετε, αλλά η αλήθεια δεν παύει να είναι αλήθεια και να πρέπει κάποια στιγμή να πούμε φτάνει στη προπαγάνδα ...... γιατί δεν ξέρω και πολλές μανάδες, που να περιφέρουν τον πόνο τους για το χαμό του παιδιού τους, επί δύο εβδομάδες από κανάλι σε κανάλι και από δημοσιογράφο σε δημοσιογράφο.

Αν δεχτούμε δε, ότι όλη αυτή η κριτική γίνεται με ποταπά κίνητρα που αποσκοπούν σε πολιτικά οφέλη γιατί να μη δεχτούμε ότι αυτές καθαυτές οι πράξεις και τα λόγια της μητέρας του Παύλου Φύσσα, αποσκοπούν και αυτές σε πανομοιότυπα ποταπά πολιτικά οφέλη; Γιατί να μη δεχτούμε ότι και οι δημοσιογράφοι που τη βγάζουν στο γυαλί αποσκοπούν σε ακροαματικότητα; Γιατί να μη δεχτούμε ότι «χτυπάνε» σε ένα αφελές ή ευαίσθητο κοινό; Γιατί να μην συνυπολογίσουμε ότι ένας ενήλικος και μάλιστα ακραία πολιτικοποιημένος, γνωρίζει που αποσκοπούν οι δημοσιογράφοι; Γιατί να δεχτούμε ότι ένας ενήλικος και μάλιστα ακραία πολιτικοποιημένος, δεν είναι σε θέση να κρατήσει τη ψυχραιμία του και να κάνει καλά υπολογισμένες κινήσεις που να αποσκοπούν σε πολιτικά οφέλη; Εν τέλει πως είναι δυνατόν κάποια πονεμένη μάνα να γίνεται εν γνώσει της μαϊντανός των καναλιών, αν δεν αποσκοπεί κάπου συγκεκριμένα; Φυσικά καμία απάντηση δεν μπορεί να δοθεί σε όλα αυτά τα ερωτήματα ή τουλάχιστον καμία που να ικανοποιεί τη λογική.

Τέλος φτάνουμε και στην ομάδα των ενοχικών υποστηρικτών, του αντίπαλου δέους της αριστεράς, που αναπαράγουν τα λεχθέντα και καλούν σε συμπαράσταση και τους υπόλοιπους που δεν έχουν συμμορφωθεί και άθελα τους ή από πολλή βλακεία γίνονται παίγνια και φορείς προπαγάνδας. Καταντάει γελοιότητα πλέον τόση υποτέλεια στην αριστερή θολοκουλτούρα και εκμετάλλευση των νεκρών για ίδια οφέλη. Η ιδεολογική σκύλευση των νεκρών, θα έπρεπε να αποτελεί ποινικό αδίκημα, όπως επίσης και η ανήκουστη βλακεία, του να υποκύπτει κάποιος εκβιαστικά στην οποιαδήποτε προπαγάνδα. Δεν ξέρω πως πρέπει να κλείσω αυτό το δημοσίευμα, πέρα από το να προτρέψω άπαντες να αποκτήσουν παιδεία και να σταματήσουν να υποκύπτουν στη βία του Γκεμπελισμού της αριστεράς και στη χειραγώγηση. Να σταματήσουν άπαντες να λένε αυτό που θέλουν οι απέναντι, να ακουστεί και να προτρέπουν αλλήλους να λένε αυτό που ΠΡΕΠΕΙ. Την αλήθεια δηλαδή. Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε πειθήνια όργανα του politically correct και να ξεκινήσουμε να στιγματίζουμε τα ανάρμοστα λεχθέντα, τα ψέματα και τις ανακρίβειες από όπου και αν προέρχονται και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Οι συνεντεύξεις και οι δημόσιοι διάλογοι πρέπει να κρίνονται από το περιεχόμενο τους και όχι κατά το δοκούν από το πρόσωπο και τις συνθήκες στις οποίες δρα. Το βασικότερο όλων είναι να σταματήσουμε να δεχόμαστε εκβιασμούς και διαδικτυακούς τραμπουκισμούς, όταν τα πιστεύω μας και οι αλήθειες δεν γίνονται αποδεκτές για τον οποιονδήποτε λόγο. 

Οι αριστερές παρθένες της μεταπολίτευσης

Όταν ακούω τη λέξη δολοφόνος από τα χείλη των ακροαριστερών, παρακρατικών, αναρχικών, τρομοκρατών, ΣΥΡΙΖΑίων και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, γελάω πάρα πολύ γιατί δεκαετίες ολόκληρες, η αριστερή προπαγάνδα, παρουσιάζει το δεξιό χαστούκι ως έγκλημα και την αριστερή τρομοκρατία ως επανάσταση. Η αποδόμηση των αριστερών παρθένων του πολιτικού σκηνικού, γίνεται από τα μνήματα των αθώων θυμάτων τους, που ζητούν δικαίωση χωρίς αντίκρισμα ακόμα και σήμερα. Πλην όμως η πολιτική – αστυνομική – δικαστική ασυλία των αριστερών, τελείωσε οριστικά γιατί πλέον η ζυγαριά, παραβάρυνε προς τα αριστερά και η πολιτεία πρέπει οριστικά να τελειώνει με τα ανεξάντλητα φαινόμενα βίας που υποθάλπει ή τελεί η αριστερά. Πρέπει να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και τα στόματα να πάψουν να κλείνουν από φόβο.

Ας κάνουμε μία αρχή και μία προσεκτική καταγραφή των δολοφονημένων από την αριστερά. Μακρύς ο κατάλογος αλλά αναγκαίος να αναγνωστεί. Ας ξεκινήσουμε από την πιο ακραία αριστερή έκφανση της «επανάστασης» με τους δεκάδες νεκρούς. Καταγράφουμε τις αριστερές τρομοκρατικές οργανώσεις 17 Νοέμβρη, 1η Μάη, Επαναστατική Μαχητική Αριστερά, Επαναστατική Αλληλεγγύη, Επαναστατικοί Πυρήνες, Συνομωσίες των πυρήνων της Φωτιάς, Σέχτα Επαναστατών και τον Επαναστατικό Λαϊκό Αγώνα, που ευθύνονται για συνολικά 73 δολοφονίες και 580 τραυματισμούς συνανθρώπων μας. Ας καταγράψουμε αναλυτικά και ονομαστικά τα θύματα.

Από τη 17 Νοέμβρη έχουμε  τους εξής δολοφονημένους. Μάλλιος Ε., Μπάμπαλης Π., Πέτρου Π., Σταμούλης Σωτ., Αθανασιάδης Τζώρτζης, Βελούτσος Ν., Μάτης Χ., Μομφεράτος Ν., Ρουσέτης Π., Γεωργακόπουλος Ν., Θεοφανόπουλος Γ., Δουγένης Γ., Γεωργίου Γ., Μπούρας Β., Πανταζόπουλος Γ., Τσιμπούρης Μιχ., Αγγελόπουλος Δ., Αθανασιάδης-Μποδοσάκης Αλεξ., Ανδρουλιδάκης Κ., Βερνάρδος Αν., Μπακογιάννης Παύλος, Μαράτος Μ., Βάρης Ι., Στρεγγαλινού Ολγα, Βέρα Γεωργία, Κυριακόπουλος Βασίλειος, Σεϊτανίδης Δ., Καυκάς Ι., Παπασωτηρόπουλος Γ., Αξαρλιάν Θάνος, Βρανόπουλος Μιχ., Βέλιος Απ., Περατικός Κωστής, Κωνσταντίνου Βιργινία. Και οι αλλοδαποί Γουέλς Ρ., Τσάντες Τζ., Νορντίν Γουίλ., Στιούαρτ Ρ., Τσετίν Γκ., Σιπαχιόγλου Ομέρ και Σόντερς Στίβεν.

Επίσης, από την ίδια οργάνωση, τραυματίστηκαν ο αμερικανός λοχίας Ρόμπερτ Τσαντ, ο Παναγιώτης Ρουσέτης (οδηγός του Μομφερράτου), ο γιατρός Ζαχαρίας Καψαλάκης, ο εισαγγελέας Παναγιώτης Ταρασουλέας, ο τότε βουλευτής του ΠαΣοΚ Γιώργος Πέτσος, ο επιχειρηματίας Βαρδής Βαρδινογιάννης και ο οδηγός του, ο τούρκος επιτετραμμένος Ντενίζ Μπουλούκμπακσι, ο οδηγός του, η ιδιαιτέρα του και μία διερχόμενη πολίτις, ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιάννης Παλαιοκρασάς και ο τότε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Λευτέρης Παπαδημητρίου.

Από την οργάνωση «1η Μάη» τραυματίστηκε ο τότε πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Ραυτόπουλος και ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Θεόδωρος Βερνάρδος. Από την «Αντικρατική Πάλη» δολοφονήθηκαν ο εισαγγελέας Γεώργιος Θεοφανόπουλος και οι συνοδοί χρηματαποστολής Γ. Πανταζόπουλος και Μ. Τσιμπούρης.

Από την «Επαναστατική Μαχητική Αριστερά» έχουμε τον τραυματισμό 39 επιβατών λεωφορείου από έκρηξη βόμβας (31.10.1985). Από την «Επαναστατική Αλληλεγγύη» δολοφονήθηκε ο ψυχίατρος των φυλακών Κορυδαλλού Μάριος Μαράτος (19.2.90).Από τους «Επαναστατικούς Πυρήνες» δολοφονήθηκε η υπάλληλος Ασφαλιστικής Εταιρείας Βιργινία Κωνσταντίνου, ενώ τραυματίστηκε και 30χρονος συνάδελφός της. Στον «Επαναστατικό Λαϊκό Αγώνα» οφείλεται ο τραυματισμός τριών διερχομένων πολιτών στην πλατεία Συντάγματος (12.12.2005).

Από τις Συνομωσίες των πυρήνων της Φωτιάς, έχουμε τη δολοφονία του Δημήτρη Μίχα, του 53χρονου οδηγού ταξί που προσπάθησε να τους σταματήσει μετά από ληστεία τράπεζας στις 19.08. 2012. Από τη Σέχτα των Επαναστατών έχουμε τη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια στις 19.07.2010 στο κατώφλι του σπιτιού του.

Μία ξεχωριστή κατηγορία είναι οι ένστολοι αποδέκτες του μένους της αριστερής δολοφονικής μανίας. Ο κατάλογος των δολοφονηθέντων αστυνομικών, μετά το 1981περιλαμβάνουν, τον αστυφύλακας Χρήστος Μάτη, φρουρό σε υποκατάστημα της Εθνικής στα Πετράλωνα, δολοφονήθηκε από τη «17 Νοέμβρη» (24.12.1984). Οι αρχιφύλακες Βασίλειος Μπούρας και Γεώργιος Γεωργίου και ο ανθυπαστυνόμος Γεώργιος Δουγένης τραυματίστηκαν θανάσιμα σε ένοπλη συμπλοκή με μέλη της «Αντικρατικής Πάλης», όπου πρόλαβαν αμυνόμενοι να σκοτώσουν τον διάσημο «ήρωα» των τρομοκρατών Χρ. Τσουτσουβή (15.5.1985).Ο αρχιφύλακας Νικόλαος Γεωργακόπουλος τραυματίστηκε θανάσιμα σε υπηρεσιακό λεωφορείο από έκρηξη βόμβας, που πυροδότησε η «17 Νοέμβρη», (26.11.1985). Ο υπαστυνόμος β΄ Νικόλαος Τσιμπούρας δολοφονήθηκε εν υπηρεσία (2.2.91).Ο αρχιφύλακας Ιωάννης Βάρης έχασε τη ζωή του σε υπηρεσιακό λεωφορείο από αντιαρματικό βλήμα που εκτόξευσε η «17 Νοέμβρη».

Ο αστυνομικός υποδιευθυντής Απόστολος Βέλλιος τραυματίστηκε θανάσιμα από έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετήσει η οργάνωση «ΕΛΑ» (19.9.94). Ο αστυφύλακας Κωνσταντίνος Ζάμπαλας δολοφονήθηκε μέσα στο δικαστικό μέγαρο Ιωαννίνων (7.11.94).Ο ανθυπαστυνόμος Αναστάσιος Μηζύθρας δολοφονήθηκε από άγνωστους μασκοφόρους στην πρεσβεία της Ελλάδας στην Τιφλίδα Γεωργίας. Ο Χαράλαμπος Αμανατίδης, σκοπός στην οικία του στρατιωτικού ακολούθου της βρετανικής πρεσβείας, δολοφονήθηκε από άγνωστους τρομοκράτες, με πυροβόλο όπλο. Ο αρχιφύλακας Αντώνιος-Νεκτάριος Σάββας δολοφονήθηκε στα Άνω Πατήσια, από τη Σέχτα Επαναστατών, ενώ φρουρούσε οικία υπό προστασία μάρτυρος κατά τρομοκρατικής οργάνωσης και την Πέμπτη 24.6.2010 δολοφονήθηκε από βόμβα στο γραφείο του ο υπασπιστής του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Γιώργος Βασιλάκης.

Όσο για τους τρεις νεαρούς αστυνομικούς που τραυματίστηκαν από τα πυρά των μελών του «Επαναστατικού Αγώνα» και της οργάνωσης Ο.Π.Λ.Α. στις 28.10.2009, ανεβαίνει ο καθένας τον δικό του Γολγοθά. Αν και έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα, κανένας δεν δουλεύει, βρίσκονται όλοι σε αναρρωτική άδεια και κλεισμένοι στον εαυτό τους. Ο Διαμαντής Μαντζούνης, με σοβαρά προβλήματα υγείας, τα καλοκαίρια ζει στο χωριό του στην Κυπαρισσία. Η ειδική φρουρός Σοφία Ψυχογιού επέστρεψε προσωρινά στο χωριό της, το Αθαμάνιο Αρτας, καθώς η κίνηση στο ένα της χέρι δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως, ενώ ο ελαφρύτερα τραυματισμένος Γεώργιος Τζουμάνης αυτή την εποχή πηγαινοέρχεται στο Κάστρο Βοιωτίας έχοντας αναρρωτική άδεια τουλάχιστον μέχρι τον Οκτώβριο.

Ας περάσουμε και στις στυγνές δολοφονίες από αναρχικούς –παρακρατικούς και κουκουλοφόρους που χαίρουν της απόλυτης προστασίας και ασυλίας του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στις 11.01.1991 καίγονται ζωντανοί από ρίψη μολότοφ μέσα στο μέγαρο που στέγαζε το πολυκατάστημα Κ. Μαρούσης οι Περικλής Ρεπαπής που είχε στον 6ο όροφο γραφείο μηχανογράφησης, ο 60χρονος χρυσοχόος Γιάννης Μεμετζίδης, που εργαζόταν στον 1ο όροφο και ο 57χρονος δικηγόρος Εμμανουήλ Κοντόπουλος που βρέθηκε εγκλωβισμένος στο ασανσέρ. Απανθρακωμένο βρέθηκε και το πτώμα ενός ακόμη νεαρού, η ταυτότητα του οποίου δεν αποκαλύφθηκε ποτέ.  Στις 05.05.2010, πέθαναν από ασφυξία μετά από ρίψη βόμβας μολότοφ μέσα στην τράπεζα Μarfin, οι Αγγελική Παπαθανασοπούλου (και το αγέννητο παιδί της, καθότι ήταν έγκυος), Παρασκευή Ζούλια και Επαμεινώνδας Τσάκαλης.

Έχουμε όμως και δολοφονικές πράξεις αριστερών συνδικαλιστών μέσα στα Χημείο της Θεσσαλονίκης, όπως αυτή του Ανδρέα Λοβέρδου, ως μέλος της Πανσπουδαστικής (φοιτητική παράταξη του ΚΚΕ) εκφραστή της Μαοϊκής τάσης μέσα στο πανεπιστήμιο ενάντια στον Άρη Δεσλή στις 07.10.1974 , τον οποίο έδεσε πάνω στα κάγκελα της περιβόλου, του έσπασε το σαγόνι και τον ξυλοκόπησε μέχρι αναισθησίας ενώ απειλούσε ότι θα τον περάσει από Λαϊκό δικαστήριο. Από τα χέρια του τον διέσωσε ο σημερινός Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας κος Κόκκαλης της και διεκομίσθη εσπευσμένα στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Το επόμενο θύμα ήταν ο Βασίλειος Παπαλεξάτος ο οποίος ήταν διερχόμενος έξωθεν του Πανεπιστημιακού χώρου. Οι αριστεροί συνδικαλιστές τον γρονθοκόπησαν με αποτέλεσμα να τραυματισθεί πολύ σοβαρά στο κεφάλι και να διακομισθεί και αυτός στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ.

                      

Πογκρόμ κατά της Νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας με δολοφονικές επιθέσεις έχουμε τη δεκαετία του 80, από τη νεολαία του ΚΚΕ και τη νεολαία του ΠΑΣΟΚ… Διαδοχικές επιθέσεις με μαχαιρώματα σε Αγρίνιο, Πάτρα, Ηράκλειο και Πειραιά με 5 θύματα. Πυροβολισμούς στην Καλαμάτα με 34 θύματα και συνεχείς ξυλοδαρμούς σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στα πανεπιστήμια από τους αριστερούς κατά της ΔΑΠ ΝΔΦΚ. Ξυλοδαρμοί στο Πα.Πει το 2011 από πληρωμένος μπράβους. Άγριος προπηλακισμός από άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου στις εστίες της Πανεπιστημιούπολης του Γάλλου στο Ρέθυμνο. Επιθέσεις με λοστούς της ΠΑΣΠ Μαθηματικού στη Νομική. Η καθηγήτρια της Σχολής Χημικών Μηχανικών Δανάη Διακουλάκη, δέχεται επίθεση στο γραφείο της από ομάδα κουκουλοφόρων, οι οποίοι της επιτέθηκαν πετώντας μπογιές στο γραφείο της και προκαλώντας υλικές ζημιές. Μέλη της ΠΑΣΠ Θεσσαλονίκης με επικεφαλής το Γραμματέα της ΠΑΣΠ ΣΘΕ Αδαμόπουλο Ξάνθο εισέβαλαν στο χώρο της Σχολής και επιτέθηκαν σε μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ με τη συνοδεία «εξωπανεπιστημιακών», ένας εκ των οποίων επιτέθηκε και τραυμάτισε στο κεφάλι με τη λαβή περιστρόφου όπλου μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. 100 περίπου μέλη της ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ μαζι με μπράβους και με εξωπανεπιστημιακά στοιχεία  εμποδίζουν  μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ καθώς και μέλη του φοιτητικού συλλόγου της ΑΣΟΕΕ να εισέλθουν στο χώρο του Πανεπιστημίου και πιο συγκεκριμένα στο υπόγειο της Σχολής όπου βρίσκεται ο χώρος της ΔΑΠ. Εκεί τα μέλη της ΠΑΣΠ προπηλακίζουν και επιτίθενται εναντίον των φοιτητών της ΔΑΠ με πέτρες και ξύλα. Ομάδα κουκουλοφόρων που βγήκε από την πολυτεχνική σχολή επιτίθενται και χτυπάει ομάδα φοιτητών που βρίσκεται μπροστά στις εγκαταστάσεις ΤΕΦΑΑ. Τρεις φοιτητές  και μια φοιτήτρια  της παράταξης ΔΑΠ/ΝΔΦΚ τραυματίζονται.  60 κρανοφόροι και κουκουλοφόροι επιτίθενται με καρέκλες και μπουκάλια μπύρας σε περίπου 15 φοιτητές της παράταξης ΔΑΠ/ΝΔΦΚ κατά την καταμέτρηση στις φοιτητικές εκλογές του ΤΕΦΑΑ. Πολλά άλλα περιστατικά διαδραματίζονται σε όλη την Ελλάδα από τη Κομοτηνή μέχρι τη Κρήτη. Είναι μεγάλη τύχη που δεν έχουμε θρηνήσει θύματα ανάμεσα στους φοιτητές.

Σε όλες τις παραπάνω αναφορές αξίζει να συνυπολογίσουμε τους ξυλοδαρμούς και τα λιντσαρίσματα πολιτικών και δημοτικών αρχόντων από αριστερούς συνδικαλιστές. Την αυλαία ανοίγει ο Κωστής Χατζηδάκης στις 15.12.2010 στη πλατεία Συντάγματος, όπου λιντσάρεται στη κυριολεξία από συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Στις 29.06.2011 προπηλακίζεται ο βουλευτής Αλέξανδρος Αθανασιάδης ενώ στις 18.05.2011 προπηλακίζεται ο Δημήτρης Γεωργακόπουλος στο Κολωνάκι από συνδικαλιστές και πάλι. Στις 17.11.2011 δέρνεται ο Στέφανος Τζουμάκας μέσα στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο από αριστερούς φοιτητοπατέρες. Στις 19.07.2013 ο Άδωνις Γεωργιάδης προπηλακίζεται από συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στο Αττικό Νοσοκομείο, ενώ έχει προηγηθεί ο προπηλακισμός του ιδίου και της συζύγου του ένα χρόνο νωρίτερα σε εστιατόριο. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι το βιβλιοπωλείο του Άδωνι Γεωργιάδη έχει καεί 17 φορές από τους αριστερούς και αναρχικούς. Στις 07.07.2013 αριστεροί συνδικαλιστές προπηλακίζουν το Δήμαρχο Αθηναίων Γιώργο Καμίνη και στις 19.09.2013 αριστεροί και αναρχικοί διαδηλωτές τον Πάνο Καμμένο.

Τα παραπάνω είναι ένα μικρό και αντιπροσωπευτικό δείγμα των θυμάτων από την άσκηση βίας της αριστεράς κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Μετά βεβαιότητας έχουμε ξεχάσει να αναφέρουμε πολλούς. Καλό είναι να κρατήσουμε αυτό το μακρύ κατάλογο για να κατανοούμε μέσα από τα λεγόμενα του ΣΥΡΙΖΑ, του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΚΚΕ και των άλλων αριστερών δυνάμεων, τι εννοούν όταν μιλάνε για δημοκρατία και τι πρόκειται να κάνουν αν αναλάβουν ποτέ την εξουσία.  

Υ.Γ Δυστυχώς την 1η Νοεμβρίου 2013, ο κατάλογος έγινε πιο μακρύς και προστέθηκαν τα ονόματα του Γιώργου Φουντούλη και του Μάνου Καπελώνει, δύο νέων παιδιών που εκτελέστηκαν έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο.